Afscheid

"Bloeien… ze… al?"

Wat groene scheuten in de ochtendmist

Door niemand bewonderd

"Schat, zij zijn nog niet…"

"Jammer,… ik wil zó graag…

naar… die mooie stad…"

Stilte.

Zelfs de klok staat stil.

Een uur? Een week? Een dag?

Een zonnestraal

Vertrekken mag

Ontluikend in een hoekje

Een lief bloempje zegt

‘dag’

‘Onderscheiden van’ of ‘verbinden met’?

Het thema verbinding: ik loop er steeds tegenaan de laatste tijd.

Een succesvol man vertelde dat het zijn belangrijkste missie in het leven was  om met anderen in verbinding te treden, en daardoor waarde toe te voegen aan zijn eigen leven en het leven van anderen.

Een vriendin vertelde dat ze eigenlijk alleen maar werkte, en dat de passie voor haar werk niet langer voldoende was. Ze had behoefte aan zinvolle contacten: ‘zinvol’, niet in de zin van geld verdienen, maar in de zin van zin, van vervulling, van ‘iets voor elkaar betekenen.’

Een muzikant confronteerde mij ermee dat ik tijdens het musiceren een beetje stond ‘voor te dragen uit eigen werk’ in plaats van mezelf ‘voor zijn muzikale verhaal te interesseren’. En verdomd, ik stelde me meer open op, en de muziek ging ineens beter klinken, (zonder verder overleg over dit thema!) Misschien klonk het wat anders dan ik verwacht had, maar wel beter!

Ik denk dat dit eigenlijk overal voor geldt, ook in de marketing, of misschien wel júist in de marketing. Naast ‘Hoe onderscheidt u zich van uw concurrenten?’ is ‘hoe verbindt u zich met uw klanten’ minstens net zo belangrijk.

Je kan deze vraag net zo breed trekken als je wilt: “Hoe verbindt u zich met uw medemens?” Alleen al het stellen van de vraag roept een vredig gevoel op, en misschien een heel klein beetje onbehagen... ‘Onderscheiden van’ schept afstand, ‘verbinden met’ schept nabijheid, de ‘klik’, de ‘harmonie’.  Verbind je jezelf met een ander, dan kan een beeld dat je ergens van hebt er zo maar ineens heel anders uit zien!

16 of 91? Het is maar van welke kant je het bekijkt!

‘Mezelf meer verbinden met mijn medemens… ‘Wat een prachtig mooi voornemen! 

Een nieuw huis geeft je geen hand

"Een nieuw huis geeft je geen hand als je binnenkomt." De vriend met de meeste verhuis-ervaring zei het zo treffend. Het duurt maanden voordat je je echt helemaal thuis voelt. Ook als je in dat huis al 4 maanden bloed, zweet en tranen hebt geïnvesteerd en het er helemaal puik uitziet;-).

Loekie, één van onze twee katten, heeft dat ook aan den lijve ondervonden. Na 7 weken was hij het nieuwe huis zat en wandelde hij terug naar zijn oude vertrouwde buurtje. Hoe hij dat deed is me een raadsel: een ingebouwd compasje denk ik. Een week lang liep ik als een soort ontaarde moeder naar hem te zoeken, met een bakje voer in mijn handen 'Loekie, Loekie!' roepend.. nogal een sneue aanblik denk ik. Dat interesseerde me niks. Met een groeiend onbehagen over mijn verhuizing en een schrijnend gevoel van 'incompleetheid' deed ik er alles aan om mijn geliefde viervoeter weer terug te krijgen. Na een paar mislukte vangacties, een klein trauma voor Loekie, en een tetanusprik voor mijn lief Walter, hadden we hem eindelijk te pakken.

En nu zitten we met 30 graden warmte, wederom compleet maar continu met de ramen dicht, in ons mooie nieuwe huis met de grote tuin. Ik probeer het voor Loekie wat leuker te maken in huis. Mijn schuldgevoel was goed voor de omzet van de dierenwinkel. Of dit echt helpt? Ik hoop het. Ik vrees dat je een 'thuisgevoel' niet kunt kopen. Het is gewoon een kwestie van tijd, zowel voor de katten als voor hun 'personeel'.

Ontroerend Goed

De aankoop van een huis is een emotionele beslissing. Het gaat niet om het onroerend goed maar om het 'ontroerend goed'! Een tijd geleden bezichtigden wij een huis met superdure bamboevloer, Siemens keuken, design badkamer met bubbelbad en regendouche, alle plafonds nieuw gestuct, enorme tuin op het zuiden...Een likkie verf op de muren en we konden erin! Helaas, 'de klik' was er niet.

Afgelopen week hebben we een huis gekocht: houten fundering en houten verdiepingsvloeren, gipsplafonnetjes, ienieminie badkamertje, lelijke plavuizen.. maar mét een openhaard, en een lekker ruime, open, en lichte leefruimte beneden en gezellig kantoortje in de uitbouw. Op een of andere manier lijkt de buurt er ook nog eens heel vriendelijk.

Deze week zetten wij ons eigen huis in de verkoop: De 'unique selling points': Je bent nog niet binnen of het charme offensief begint: het vrolijke gekletter van water uit onze vijver komt je tegemoet. Betreed je onze woonkamer dan wordt het je onmogelijk gemaakt om een potje chagrijnig te gaan zitten wezen. Daar is hij absoluut te licht en te vrolijk voor. Buiten pestweer? Je zet onze gezellige 'haardkachel' aan en kruipt lekker bij mekaar. 's Zomers in onze achtertuin is het net klein Marokko: gezellig rode tegels, vorig jaar nieuw gelegd. Heerlijk. Ik wil eigenlijk helemaal niet weg... Ik hoop dat de toekomstige kopers van ons huis er ook door geraakt worden, ons ontroerend goed.

meer foto's van ons huis op www.maltwalt.nl

Welig Tieren, tierig welen, wilde dieren

Welig Tieren.

Ik ben lekker aan het werk en hoor op de radio Sylvana Simmons zich verspreken in de uitdrukking 'welig tieren'. Die vergissing heb ik ook wel eens gemaakt. 'Telig wieren' of 'wierig telen', ik weet niet meer wat ik ervan maakte. Als ik de uitdrukking hoor dan denk ik altijd aan wilde dieren, maf hè..

Waar komt deze uitdrukking eigenlijk vandaan? nltaal.blog.nl brengt mij het antwoord op deze prangende vraag.

Welig wordt al genoemd in 1350, en heeft dezelfde herkomst als weelde. De betekenissen zijn ‘in overvloed (groeiend)’, ‘rijk begroeid (een welige akker)’, ‘vol en gevuld’, ‘weelderig en dartel’ en het heeft nog wat betekenissen. ‘Welig vlees’ is een vleesuitwas in de mond (lekker hoor). Er is een samenhang met het Nederlandse ‘wel’ (ik voel me wel) en het Engelse ‘well’ (are you feeling well?).

Tieren is even oud. Het betekent, behalve ‘drukte maken, schelden, schreeuwen’ ook nog ‘welig groeien, goed gedijen, welvarend zijn’. Daarnaast betekent het: ‘zich thuis voelen’. Het Middelnederlandse tieren betekende zoiets als ‘geaard zijn’ , maar ook ‘misbaar maken’. Het hangt samen met ‘goedertieren’, wat ‘goede soort’ betekent. Het Oudgermaanse ‘tîre’ betekent glans. Welig tieren betekent dus ‘weelderig, goed gedijen’ of ‘rijk geaard zijn’.

Klikotechnisch uitstekend ingeburgerd

Een goede vriendin van mij komt uit Guatemala. Om haar paspoort te kunnen behouden moet zij van de week voor de tweede keer het inburgering examen afleggen. Ik kan je zeggen, die meid is niet op haar achterhoofd gevallen. Toch is zij er niet in geslaagd om in een keer te slagen voor het inburgering examen.

Gevraagd naar een voorbeeld van een moeilijke vraag liet ze mij bijna blozen van schaamte.

De vraag luidde: Als je kliko op donderdagmorgen wordt opgehaald, wanneer moet je hem dan buiten klaar zetten? Haar antwoord: Op woensdag avond. Zij legde mij uit: "De gehele wijk hier zet de avond van te voren zijn kliko buiten. En jij?" "Ja", moest ik erkennen, "ik ook, samen met ongeveer 80% van de mensen uit mijn wijk". Maar dit antwoord wordt door de Nederlandse overheid niet goed gerekend lieve mensen!

Echt rood werd ik toen Yadira me zei: "het erge is, dat het niet mijn fout is dat ik niet slaag voor deze vraag maar jullie fout, want ik doe precies zoals jullie!"

Yadira is "klikotechnisch" uitstekend ingeburgerd. Maar de overheid wenst hier geen ingeburgerd antwoord... De overheid wenst een dusdanig brave burger van haar te maken dat ze voortaan op donderdagmorgen om 07.00 uur die kliko buiten zet in plaats van de avond van te voren. Liefst ook dat ze haar buurtbewoners nog even aanspoort om haar voorbeeld te volgen... Het staat ook zo lelijk, al die kliko's op straat s'nachts...

De kunst van het nietsdoen

De kunst van het nietsdoen. Er bestaat zo'n filosofisch boekje met deze titel. Gisteren bij mijn zangles van Tet Koffeman kreeg ik les in deze specifieke kunst. Door te focussen op het ervaren en laten gebeuren van een toon op een specifieke plek in mijn lijf, krijgt de toon een vollere klank. Een klank waarin je een bepaalde vrijheid en openheid terughoort. De grap is: Ik hoef er geen enkele inspanning voor te verrichten, alleen maar nieuwsgierig te zijn naar hoe ik de toon ervaar.

Opvallend:Eenzelfde soort ervaring heb ik soms ook in mijn werk. Op het moment dat ik nieuwsgierig uitkijk naar het resultaat van mijn "pennevruchten" (zonder er van te voren al allerlei etiketten op te plakken) wordt het resultaat pakkender, lekkerder, meer authentiek en beter.

Het kernwoord dat ik voortaan ga gebruiken om in deze nieuwsgierige staat te komen is: "nieuw". "Dit is nieuw!" Het woord "nieuw" prikkelt mijn nieuwsgierigheid, het gevoel een mooi avontuur aan te gaan. Het woord "nieuw" is trouwens ook een idee van mijn zangdocente. Leuk om te ervaren hoe werk en privé in elkaar kunnen overlopen.